Wierszyki dla babci i dziadka przedszkole – najpiękniejsze przykłady

Planujesz przedszkolny występ na Dzień Babci i Dziadka i szukasz gotowych wierszyków? Z tego artykułu poznasz najpiękniejsze propozycje, które przedszkolak bez trudu zapamięta. Dowiesz się też, jak dobrać tekst do wieku, temperamentu dziecka i formy występu.

Wierszyki dla babci i dziadka przedszkole – dlaczego są tak lubiane

Wierszyki to najprostszy, a jednocześnie bardzo osobisty prezent od wnuka. Małe dziecko może je wyrecytować na żywo, wpisać do laurki, podyktować na kartkę albo nagrać w formie krótkiego filmiku. Dla wielu babć i dziadków to właśnie wierszyki dla babci i dziadka przedszkole, wypowiedziane jeszcze niepewnym głosem, są cenniejsze niż nawet najdroższy upominek.

Gotowe rymowanki ułatwiają przygotowanie niespodzianki także zabieganym rodzicom i nauczycielom. Wystarczy wybrać pasujący tekst, wydrukować go lub przepisać i dołączyć do własnoręcznie wykonanej laurki z serduszkiem. Takie połączenie – laurka z wierszem, kwiatek i uścisk – buduje wyjątkową, rodzinną atmosferę zarówno w domu, jak i w sali przedszkolnej.

Krótka rymowanka wypowiedziana przez wnuczka prawie zawsze kończy się lekkim wzruszeniem i szerokim uśmiechem na twarzach dorosłych. Dziadkowie słuchając, czują się ważni i potrzebni, bo słyszą w prostych słowach wdzięczność, miłość i podziw. Wiersze o „najukochańszej Babci” czy „Dziadku, który wszystko potrafi” sprawiają, że seniorzy naprawdę czują się wyjątkowo. Jednocześnie radosne, śmieszne teksty dodają lekkości uroczystości i rozluźniają atmosferę.

Dla dziecka wierszyki są świetnym treningiem pamięci i mowy. Rymy oraz powtarzalny rytm pomagają ćwiczyć wymowę, a głośna recytacja przed grupą rozwija odwagę. Systematyczna praca z tekstem wspiera rozwój słuchu fonematycznego, poprawia dykcję i uczy panowania nad głosem. Kiedy przedszkolak występuje solo lub w duecie, zdobywa też pewność siebie, uczy się kontaktu z publicznością i pokonywania tremy.

Wierszyki nierozerwalnie łączą się z przedszkolną tradycją świętowania Dnia Babci i Dnia Dziadka. Od lat w wielu placówkach powstają scenariusze uroczystości z oficjalnym powitaniem, blokiem wierszy, piosenkami, tańcami i wręczaniem upominków. Święta obchodzone 21 i 22 stycznia pojawiły się w Polsce w latach 60. i 80. XX wieku, a dziś trudno wyobrazić sobie bez nich zimowy kalendarz przedszkola. To właśnie wtedy cała sala zamienia się w mały, rodzinny teatr, a bohaterami są Babcia, Dziadek i ich wnuki.

Motywy z wierszyków bardzo często odwołują się do domowego ogniska. Pojawia się kuchnia Babci, w której pachnie szarlotką, duży stół, przy którym wszyscy siadają razem, wygodny fotel, na którym Dziadek czyta bajki, czy spacery do parku, będące przedłużeniem rodzinnego „mikroświata”. Dzięki temu teksty poetyckie budują w głowie dziecka obraz ciepłego, bezpiecznego domu, który Babcia i Dziadek tworzą dla całej rodziny.

Przy wyborze wierszyka najważniejsze jest, żeby dziecko naprawdę lubiło wybrany tekst i czuło się w nim swobodnie. Lepiej, gdy maluch powie dwa wersy z radością i pewnością siebie, niż będzie męczyć się z długim, zbyt trudnym utworem tylko po to, by zrobić „wrażenie”.

Jak wybrać wierszyki dla babci i dziadka w przedszkolu?

Jak dopasować wierszyk do wieku przedszkolaka?

Trzylatki i czterolatki potrzebują naprawdę krótkich form – najlepiej 2–4 wersy, z bardzo prostym słownictwem i wyraźnym rytmem. U najmłodszych świetnie sprawdzają się rymowanki, w których wiele słów się powtarza, pojawiają się znane postaci: Babcia, Dziadek, wnuczek, ciastko, spacer, domek. Dla pięcio- i sześciolatków można już sięgnąć po wiersze 6–12-wersowe, a nawet dłuższe, z prostą fabułą, na przykład o spacerach, bajkach Dziadka czy zabawach z Babcią. Starszaki spokojnie poradzą sobie też z tekstami dzielonymi na role i wierszami z refrenem dla całej grupy.

Na początku warto wybierać wiersze oparte na codziennym języku. Dla maluchów idealne są rymy typu „Babciu – Dziadku – kwiatku – serduszku”. U starszych dzieci można stopniowo wprowadzać pojęcia bardziej abstrakcyjne, takie jak wdzięczność, wspomnienia czy marzenia, ale nadal ubrane w proste, obrazowe zdania. Dzięki temu wiersz nie tylko brzmi ładnie, ale też staje się pretekstem do rozmowy o uczuciach.

Przy wyborze tekstu zawsze warto patrzeć na realne możliwości pamięciowe dziecka i nie wymagać na siłę bardzo długich utworów – lepiej, gdy krótki wiersz jest powiedziany swobodnie i z uśmiechem.

U dzieci w każdym wieku fantastycznie działają wierszyki z powtórzeniami, refrenami i prostym, „piosenkowym” rytmem. Mogą to być teksty, w których ten sam wers wraca co kilka linijek, proste rymowane wyliczanki albo fragmenty znanych piosenek jak „Sto lat” wplecione w recytację. Taki schemat ułatwia naukę, pozwala włączyć całą grupę do chóralnej odpowiedzi i sprawia, że wiersz lepiej „niesie się” po dużej sali.

Jak dobrać wierszyki do temperamentu i śmiałości dziecka?

Dzieci odważne, ekspresyjne, które lubią scenę, świetnie czują się w dłuższych, bardziej „teatralnych” tekstach. Dla nich sprawdzą się wierszyki z dialogami, humorem i możliwością dodania gestów, na przykład mini-inscenizacje w stylu „Na święto Babci”, opowieści o nowoczesnej Babci w getrach czy Dziadku majsterkowiczu. W takich utworach można rozdzielić role „Wnuczka”, „Wnuczki”, „Babci”, „Dziadka” i pozwolić małym aktorom pokazać charakter postaci mimiką i ruchem.

Mali introwertycy zwykle lepiej odnajdują się w krótkich, 2–4-wersowych rymowankach, które można powiedzieć w grupie lub we dwoje. Dla nich dobrym wyborem będą bardzo proste teksty w stylu: „Babciu miła, Dziadku drogi, żyjcie zdrowo, idźcie z nami w progi” albo „Kocham mocno Babcię, Dziadka, to jest moja tajna gratka”. Takie wierszyki można recytować zbiorowo, a dla najbardziej nieśmiałych dzieci zostawić tylko jedno, dwa słowa do dopowiedzenia.

Formę występu – solo, duet, mała grupa czy chór z refrenem – zawsze warto dopasować do temperamentu dziecka i całej grupy, korzystając z podziału ról znanego z klasycznych scenariuszy uroczystości.

Najbardziej wrażliwych i nieśmiałych dzieci lepiej nie wystawiać od razu na długie solowe przemowy. Znacznie bezpieczniej dać im krótką kwestię w środku programu albo pozwolić mówić w chórze – dzięki temu święto będzie przyjemne i dla malucha, i dla wzruszonych dziadków.

Jak wybrać wierszyki do laurki, występu i nagrania wideo?

Wierszyk do laurki lub kartki powinien być krótki i mieścić się czytelnie na ozdobnym papierze. Najlepiej sprawdzają się 2–4 wersy z wyraźnym życzeniem: zdrowia, uśmiechu, miłości. Takie teksty łatwo przepisać razem z dzieckiem do kartki z serduszkiem, przykleić na laurce z odciskiem dłoni albo na magnesiku na lodówkę. Wnuk może też podyktować wierszyk, a dorosły go zapisze przy ilustracji dziecka.

W kartkach rozdawanych przy domowym stole albo ustawionych na parapecie świetnie działają wiersze, które zaczynają się od jasnego „Dla Babci…”, „Dla Dziadka…”, bo już pierwszy wers mówi, do kogo płynie życzenie.

Do występu przedszkolnego warto wybierać teksty rytmiczne, które łatwo „ubrać” w ruch. Wierszyki, w których pojawiają się kwiaty, serca, ciepłe kapcie, książki czy filiżanka herbaty, można połączyć z prostymi rekwizytami. Dłuższe utwory dobrze dzielą się na role: „Dziecko 1”, „Dziecko 2” itd., co pozwala zaangażować wiele przedszkolaków i stworzyć mini-scenki rodzinne.

Do nagrania wideo, głosówki czy SMS-a lepsze będą bardzo zwięzłe, komunikatywne rymowanki, które da się powiedzieć lub przeczytać jednym tchem. Krótkie formy typu „Babciu, Dziadku, dziś Wasz dzień, więc uśmiechajcie co się da” czy „Kocham Babcię, kocham Dziadka, serce dla Was – niech w nim kwiatka” świetnie brzmią w telefonie. Rodzice mogą skorzystać z gotowych propozycji, skrócić je albo połączyć z własnymi życzeniami.

Krótkie wierszyki na dzień babci i dziadka dla przedszkolaków

Krótkie wierszyki dla trzylatków i czterolatków

Najmłodsze dzieci potrzebują naprawdę prostych tekstów. Wierszyki dla 3–4-latków to zwykle 2–4 rymy oparte na motywach: „kocham Babcię i Dziadka”, „życzę zdrowia”, „życzę uśmiechu”. Powinny zawierać słowa znane z codziennych sytuacji, tak aby maluch dobrze rozumiał, co mówi. Dzięki temu rymowanka staje się szczerym wyznaniem, a nie tylko wyuczonym na pamięć ciągiem sylab.

Poniżej znajdziesz przykładowe króciutkie rymowanki, które maluch zapamięta po kilku powtórkach:

• „Babciu miła, Babciu droga,
  niech Cię zawsze wspiera noga.
  Ja Ci dzisiaj obiecuję,
  że Cię bardzo potrzebuję.”
• „Dziadku drogi, Dziadku mój,
  zawsze przy mnie blisko stój.
  Weź za rękę mnie powoli,
  wtedy wszystko mniej mnie boli.”
• „Kocham Babcię, kocham Dziadka,
  dam Wam serce jak różyczka.
  Niech się spełnią Wasze sny,
  a przy Was będę zawsze – ja i my.”
• „Życzę zdrowia Ci, Babuniu,
  żebyś była zawsze w słońcu.
  Ja Ci niosę kwiatek mały,
  bo dla mnie świat jest z Tobą cały.”
• „Dla Dziadziusia uśmiech mam,
  głośne „cześć” i sto „kocham”.
  Jak się smucę albo złoszczę,
  przytul mnie, a płakać przestanę po troszeczku.”
• „Babciu, Babciu ukochana,
  niech Ci miło będzie z rana.
  Ja Ci dam dziś dwa buziaki,
  bo my mali z nas rozrabiaki.”
• „Dziadku, Dziadku – mój bohater,
  z Tobą każdy dzień jest lepszy.
  Choć jest mały jeszcze brzdąc,
  serce dla Cię niesie w krąg.”

Wiele z takich krótkich wierszyków świetnie nadaje się zarówno do recytacji, jak i do wpisania na kartkę. Dwa wersy można umieścić w środku laurki, resztę dopowiedzieć na głos przy rodzinnym stole albo przypiąć na domowej tablicy na lodówce.

Nieco dłuższe wierszyki dla pięcio- i sześciolatków

Dla starszaków można sięgnąć po bardziej rozbudowane teksty. Wierszyki dla 5–6-latków mają zwykle od 6 do 12 wersów, ale nadal opierają się na prostych obrazach: Babcia piecze, Dziadek opowiada, razem idą na spacery, pokazują świat i uczą. Takie utwory dają dziecku przestrzeń, by „opowiedzieć historię” i jednocześnie poćwiczyć pamięć oraz wyrazistą dykcję.

Przykładowe propozycje dla starszych przedszkolaków:

• „Babciu, Dziadku ukochani,
  dziś przed Wami wnuk tu stoi.
  Chcę Wam podziękować mocno,
  że przy Was się nikt nie boi.
  Za bajeczki przed snem ciche,
  za herbatkę w zimne dni,
  za to, że gdy jestem smutny,
  pierwsi pytacie: „co Ci śni?”
• „Tulipany kolorowe
  niosę w małej swojej dłoni.
  Jeden dla Babuni złotej,
  drugi Dziadka dziś ozdobi.
  Niech pachną Wam te kwiatuszki,
  niech przypomną nasze chwile.
  Bo gdy jesteście przy mnie blisko,
  życie mam po prostu mile.”
• „Jestem mały, ale przecież
  w sercu noszę sprawy wielkie.
  Babciu, Dziadku – to dla Ciebie
  uczę się dziś mówić piękniej.
  Za cierpliwość, dobre słowa,
  za zabawy i spacery,
  niech Wam zdrowie zawsze służy,
  a uśmiechów będą cztery.”
• „Babcia to są miłe ręce,
  które ciasno mnie przytulą.
  To herbatka i książeczka,
  gdy na dworze wiatr zagrzmiało.
  Dziadek to jest skarb doświadczeń,
  co naprawi każdy ząb.
  Z Wami dom jest taki jasny,
  że aż świeci cały kąt.”
• „Mój Dziaduniu ukochany,
  dziś życzenia zniosę Tobie.
  Niech Ci słońce mocno świeci,
  niech się śmieją wszystkie dzieci.
  Babciu – Ty też bądź szczęśliwa,
  bo bez Ciebie świat się chowa.
  Niech Wam życie płynie w spokoju,
  a my będziem obok w pokoju.”

Takie teksty łatwo inscenizować. Dziecko może podawać kwiaty, przytulać się do Babci i Dziadka siedzących na widowni, wskazywać na nich ręką przy słowach „Ty” czy „Wy”. Wierszyki sprawdzą się zarówno na scenie w przedszkolu, jak i podczas domowego występu w salonie, kiedy wnuk prezentuje program tylko dla najbliższych.

Śmieszne wierszyki dla babci i dziadka przedszkole

Zabawne, żartobliwe wierszyki potrafią rozładować napięcie na uroczystości i wprowadzić dużo uśmiechu. Dzieci bardzo lubią teksty z humorem, a przedszkolna publiczność świetnie reaguje na scenki o Babci, która gubi okulary, i Dziadku, który chrapie w fotelu. Takie rymowanki idealnie pasują do żywych, energicznych występów w przedszkolu i w domu.

Oto przykłady lekkich, śmiesznych wierszyków dla dziadków:

• „Babcia z Dziadkiem dziś świętują,
  wszystkie wnuki więc się trudzą.
  Jeden ściera kurze z szafki,
  drugi niesie stos kanapki.
  Trzeci szuka Babci okularów,
  a czwarty Dziadku Twoich szalików.”
• „Babcia gubi wciąż okulary,
  Dziadek szuka ich pod szafy.
  Ja im świecę latarkami,
  aż się śmieję razem z Wami.
  Bo choć czasem coś nie wyjdzie,
  wszyscy mamy przy tym frajdę.”
• „Dziadku, Dziadku, czy to Ty?
  Coś tak głośno w nocy brzmi.
  To nie burza, to nie wiatr,
  to po prostu Twój chrap-drak.
  Ja się wcale nie obrażam,
  tylko na poduszkę zważam.”
• „Moja Babcia nie zna kapci,
  w tenisówkach biega w pracy.
  Zamiast kremu z czekoladą
  mówi: „zjemy dziś sałatę” z gracją.
  A ja marzę, że po cichu
  do jogurtu wpadnie ptyś choć w migu.”
• „Dziadek wszystko naprawiać potrafi,
  śrubokręty nosi w szafie.
  Jak coś skrzypi albo trzeszczy,
  on się zjawia – i jest lżejszy.
  Tylko pilot znów zaginął,
  bo usiadł na nim – po cichutku – w kinie.”
• „Dziś dzień Dziadków, nie psocimy,
  tylko bardzo dobrze życzymy.
  Chociaż mamy w głowie psoty,
  dziś odkładamy wszystkie psikusy.
  Po występie jednak może
  zrobim z Dziadkiem śmieszne łoże.”
• „Babcia nosi modne dżinsy,
  Dziadek ćwiczy w telewizji.
  Ja się śmieję, że za chwilę
  przeskoczycie moje siły.
  Sport to zdrowie – Babcia mówi,
  ale sernik też się lubi.”

Humor w wierszach dla dziadków powinien być zawsze ciepły i życzliwy. Zabawne rymowanki mogą dotykać przyzwyczajeń, śmiesznych sytuacji z domu, chrapania, zgubionych kapci czy okularów, ale na końcu dobrze, gdy pojawia się wyznanie miłości lub podziękowanie. Dzięki temu śmiech miesza się z autentycznym wzruszeniem.

Śmieszne wierszyki warto połączyć z prostymi gestami i rekwizytami. Dziecko może udawać chrapanie Dziadka, szukać okularów po kieszeniach, zaglądać pod krzesło w poszukiwaniu kapci, „ćwiczyć” razem z nowoczesną Babcią. W przedszkolu łatwo przygotować papierowe okulary, kartonowy pilot, łyżkę do „magicznego ciasta” czy pluszowe kapcie, które dodadzą występowi teatralnego uroku.

Wzruszające wiersze dla babci i dziadka na występy przedszkolne

Na środku programu uroczystości warto umieścić kilka spokojniejszych, bardzo uczuciowych wierszy. To one zwykle najbardziej poruszają Babcię i Dziadka, zwłaszcza gdy dzieci mówią wolniej, wyraźniej i stoją blisko siebie. Wzruszające teksty pięknie brzmią przy lekko przygaszonym świetle, kiedy cała grupa tworzy przed publicznością scenkę domową.

Poniżej znajdziesz propozycje bardziej nastrojowych wierszyków:

• „Babciu najmilsza, najdroższa na świecie,
  gdy przy mnie jesteś – mniej boję się w świecie.
  Twoje ramiona są jak miękki koc,
  do którego wracam w dzień i w noc.”
• „Chciałbym dziś, Dziadku, choć przez chwilę,
  zamienić troski w jasne chwile.
  Za Twoją pracę, za trud codzienny
  niech Ci odpłaci spokój serdeczny.”
• „Tak wiele mnie nauczyłaś, kochana Babuniu,
  jak wiązać szalik, jak patrzeć po cichu.
  Gdy byłam mała, śpiewałaś mi bajki,
  teraz ja niosę dla Ciebie kwiatki.”
• „Kto mnie kocha tak gorąco,
  że ogrzewa dłonie chłodne nocą?
  Kto poprawi moją kołdrę,
  kiedy sen ucieka, nie chce podejść?
  To jest Babcia, to jest Dziadek,
  mój domowy strażnik radek.”
• „Ty, Dziadziusiu, tyle przeżyłeś,
  tyle lat pracowałeś w sile.
  Dziś przed Tobą wnuczki stoją,
  z serc wysyłają wdzięczność swoją.
  Niech radość mieszka w Twoim domu,
  a smutki nie zaglądają nikomu.”
• „Nieraz, gdy sen zamknie oczy,
  widzę, jak Babcia nade mną kroczy.
  Cicho poprawia mi kocyk mały,
  żebym miał sny kolorowe, wspaniałe.
  Dziś ja szeptem Tobie powiem,
  że jesteś moim cichym zdrowiem.”

W najbardziej wzruszających tekstach warto wyraźnie podkreślać motywy wdzięczności za opiekę, wspomnienia z dzieciństwa, bajki na dobranoc, spacery i troskę o zdrowie dziadków. Dzieci mogą zaakcentować słowa „dziękuję”, „kocham”, „zawsze przy mnie jesteś”, zatrzymać głos przed nimi na krótką pauzę i spojrzeć w stronę Babci lub Dziadka siedzących na krzesłach.

Takie wiersze świetnie brzmią w aranżacji „domowej scenki”. Część dzieci może udawać Babcię w fotelu z chustką na ramionach, Dziadka w dużym krześle z książką, inni stoją obok jako wnuki. W tle można ustawić kartonowy „stół” z papierową herbatą i talerzykami, miskę „ciasteczek” albo lampkę. Scenografia przedszkolna nie musi być skomplikowana – liczy się skojarzenie z ciepłym domowym wnętrzem.

Przy wzruszających wierszach warto zadbać o spokojne tempo, krótkie pauzy na oddech i wyraźną artykulację. Program dobrze jest układać tak, by pomiędzy nastrojowymi tekstami pojawiały się lżejsze, zabawne numery – dzięki temu cała uroczystość jest dla wszystkich przyjemna i nie przeciąża emocjonalnie dzieci ani dziadków.

Jak przygotować przedszkolny występ z wierszykami dla babci i dziadka?

Celem występu przedszkolnego jest nie tylko pokazanie umiejętności dzieci, ale przede wszystkim wzmocnienie więzi rodzinnych. Sala zamienia się w mały, rodzinny salon: na ścianach pojawiają się dekoracje wykonane przez dzieci, na krzesełkach siedzą Babcie i Dziadkowie, a w środku krąg małych artystów. Taka oprawa sprawia, że goście czują się jak w domu, tylko przeniesieni do kolorowego świata przedszkola.

Scenariusz uroczystości najlepiej ułożyć w prostą, czytelną dla dzieci i dorosłych całość. Zwykle zaczyna się od powitania gości przez nauczyciela lub jedno z dzieci, potem pojawia się pierwsza piosenka całej grupy. Następnie można wprowadzić blok krótkich wierszy i wyliczanek, po nim kolejną piosenkę albo prosty taniec. W środku programu dobrze wybrzmiewają dłuższe, wzruszające wiersze, a całość kończy się wspólnym „Sto lat”, wręczeniem laurek, upominków i zaproszeniem na poczęstunek.

Organizacja przestrzeni ma duże znaczenie dla komfortu wszystkich. Dzieci dobrze jest ustawić w półokręgu lub w dwóch rzędach na dywanie, tak by każde było widoczne. Dla dziadków przygotowuje się stabilne krzesła w pierwszych rzędach, z wygodnym dojściem i bezpiecznymi przejściami. Przed tablicą lub scenką warto zostawić miejsce na „domowe” aranżacje, w których pojawią się ciepłe kapcie, koszyk z wełną, papierowe kwiatki czy duże serca.

Kolejność wierszy w programie można ułożyć jak łagodną falę. Na początku dobrze wprowadzają krótkie, grupowe rymowanki, w których dzieci mówią razem lub po jednym wersie. W centralnej części mogą pojawić się wiersze z podziałem na role dla starszaków, zaś zakończenie warto oprzeć na prostym, wspólnym wierszyku-życzeniach, który powtarza cała grupa. Dzięki temu nawet najbardziej nieśmiali przedszkolacy zabiorą głos choć na chwilę.

Przygotowanie dzieci do występu to także ćwiczenia językowe i ruchowe. W codziennych zabawach można wpleść łamańce językowe, dmuchanie piórek, powtarzanie trudniejszych głosek czy rytmiczne klaskanie do rymowanek. Równolegle warto ćwiczyć proste ukłony, gest „serduszka” z dłoni, tupanie w rytm czy wspólne obroty w kole. Takie zabawy łagodnie oswajają z późniejszym występem.

Bardzo pomaga dobra współpraca z rodzicami. Nauczyciel może przesłać repertuar mailem lub w formie wydruku, dodać krótką instrukcję, jak uczyć wierszy w domu „na luzie” – na przykład przy kolacji czy w czasie wieczornego czytania. Warto też zasugerować prosty, odświętny strój: jasna bluzka, ciemne spodnie lub spódnica, ewentualnie jeden kolorystyczny akcent, na przykład czerwone serduszko przypięte do ubrania.

Podczas planowania uroczystości dobrze jest pomyśleć także o bezpieczeństwie i komforcie. Kable od sprzętu nagłaśniającego powinny być zabezpieczone lub poprowadzone poza zasięgiem dzieci. Czas trwania występu warto dopasować do wieku grupy – dla maluchów wystarczy 15–20 minut, dla starszaków można zaplanować do około 30 minut z przerwami na brawa i oddech. W sali można przygotować „bezpieczny kąt”, gdzie dziecko, które się bardzo zestresuje, będzie mogło na chwilę usiąść obok nauczyciela.

Po części artystycznej świetnie sprawdzają się proste zabawy integracyjne, w które włączają się wnuki i dziadkowie. Mogą to być konkursy na najdłuższą skórkę z jabłka, wspólne śpiewanie piosenek przy stolikach ustawionych jak w domowej jadalni czy krótki taniec w parach wnuk–Babcia, wnuk–Dziadek. Takie momenty budują bliskość, której nie zastąpi żaden gotowy prezent.

Wierszyki można też płynnie połączyć z innymi elementami programu. Po wzruszającym tekście może pojawić się piosenka „Babciu, droga Babciu…” albo „Niech żyją Babcie i Dziadkowie”, następnie prosta zabawa ruchowa w kole. Na zakończenie dzieci wręczają własnoręcznie wykonane laurki, ramki na zdjęcia, serduszka z masy solnej, ozdobione kubeczki czy doniczki z roślinką – każdy taki podarunek, opatrzony krótkim wierszykiem, długo pozostaje w pamięci dziadków.